Don Giovanni Teatr Collegium Nobilium

Don Giovanni na kanwie arcydzieła Mozarta i Da Ponte
Tekst i dramaturgia – Eliasz Niezgoda
Polskie słowa tekstów wokalnych w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka
Reżyseria – Cezary Tomaszewski
Spektakl dyplomowy IV roku Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie; kierunku aktorstwo o specjalności aktorstwo i wokalistyka
Premiera 18 grudnia 2025

Dyplomanci IV roku Akademii Teatralnej w Warszawie; kierunek aktorstwo i wokalistyka na zdjęciu promującym Don Giovanniego w Teatrze Collegium Nobilium
W pierwszym rzędzie: Karol Jankiewicz i Martyna Burchała; w drugim rzędzie od lewej: Urszula Rossowska, Mary Pawłowska, Marta Noemi Tabęcka
Fot. Zuzanna Mazurek

To pierwszy w historii warszawskiej uczelni teatralnej operowy dyplom. Ale nie jest to przedstawienie stricte operowe. Przede wszystkim, arie, duety i ansamble nie są śpiewane głosami operowymi a piosenkarskimi. Aranżacje specjalnie dla tego spektaklu zrobili muzycy jazzowi: pianista Mariusz Obijalski i saksofonista Michał Leśniak. A nad wokalnym przygotowaniem studenckiej obsady miała pieczę piosenkarka jazzowa Anna Serafińska.

Większość muzycznych numerów, na które publiczność Don Giovanniego zawsze czeka, rozbrzmiewa w tym przedstawieniu, a ich niecodzienne brzmienie stanowi swego rodzaju atrakcję, ale dużo więcej miejsca zajmują tu obce dla koneserów tej opery teksty mówione, napisane współczesnym językiem przez Eliasza Niezgodę – studenta IV rok Wydziału Reżyserii i Dramaturgii Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie.

Ten dyplom jest spojrzeniem na emocje związane z miłosnym pożądaniem, kapitalnie ukazane przez Mozarta i Da Ponte, przez pryzmat dzisiejszych dwudziestoparolatków. Sceniczny wyraz tej konfrontacji młodych z trzeciej dekady XXI wieku z ich rówieśnikami sprzed dwustu z okładem lat nadał predysponowany do tego reżyser. Cezary Tomaszewski znany jest z realizacji niekonwencjonalnych spektakli. Zadebiutował w wiedeńskim Brut Theater (specjalizującym się w sztukach performatywnych) inscenizacją Wesołej wdówki Lehára, w której obsadził cztery polskie sprzątaczki. Ma w dorobku przedstawienia w przestrzeniach miejskich, m.in. sceniczną wersję madrygałów Monteverdiego w barze mlecznym (Bar.okowa uczta) i cykl pieśni Mendelssohna Lieder im Freien zu singen (Pieśni do śpiewania na wolnym powietrzu) w Lesie Wolskim.

Don Giovanni w Teatrze Collegium Nobilium
Zdjęcie z próby dla mediów. Fot. Segregator

W obsadzie Don Giovanniego w Collegium Nobilium są cztery adeptki i jeden adept aktorstwa i wokalistyki. Dwoje wciela się w więcej niż w jedną postać. Don Giovanniego, Leporella i Masetta grają dziewczyny, a Zerlinę chłopak.

Jak to wszystko razem wypadło?
Moim zdaniem, miarodajną ocenę mogą wydać tylko rówieśnicy wykonawców i dramaturga, czyli urodzeni już w XXI wieku. I chyba głównie do nich ta inscenizacja jest adresowana. Może ona też zyskać uznanie w oczach widzów otwartych na eksperymenty z klasyką, natomiast purystom operowym, raczej nie przypadnie do gustu.