Gdzie jest Anne Frank – recenzja

Gdzie jest Anne Frank – recenzja. Scenariusz i reżyseria Ari Folman. Polska premiera: 22 kwietnia 2022 r.
Osnową scenariusza jest oczywiście Dziennik Anny Frank – jedno z najbardziej znanych na świecie świadectw Holocaustu. Został przetłumaczony na 60 języków! Ciekawostką jest to, że jego pierwsze wydania cenzurowano, usuwając fragmenty, które nieco odbrązowiały Annę. Gdy to wyszło na jaw, historycy, chcąc zrozumieć owe urywki, próbowali dociec, co mogło się dziać z psychiką dorastającej dziewczynki, zmuszonej do przebywania w tym samym ośmioosobowym gronie na powierzhni 46 m² przez 761 dni. Podaję ten fakt bez związku z oceną filmu, ponieważ sam w sobie jest on interesujący.
Ari Folman postanowił opowiedzieć o Annie Frank w konwencji kina familijnego, adresując swój film do dzieci powyżej dziesiątego roku życia i ich rodziców należących w większości do tzw. pokolenia Z.

Rudowłosa Kitty to istniejąca w wyobraźni Anny Frank jej przyjaciółka

Film poprzedził komiks autorstwa reżysera i Davida Polonskyiego

Anna Frank urodziła się w 1929 r. we Frankfurcie nad Menem. Po dojściu do władzy Hiltera, rodzina Franków przeniosła się do Amsterdamu.

Akcja filmu rozgrywa się na dwóch planach. W okupowanej przez Niemców Holandii i współcześnie.

Jak wypada w animacji historia żydowskiej nastolatki, ukrywającej się przez ponad dwa lata w oficynie amsterdamskiej kamienicy z rodzicami i siostrą oraz z drugą trzyosobową rodziną i zaprzyjaźnionym z dorosłymi dentystą? Dzieci urodzone w 2010 r. (plus minus dwa lata), zwłaszcza dziewczynki, powinna ona zainteresować. Bohaterka jest ich rówieśniczką, wkraczającą w dojrzewanie, której zaczynają podobać się chłopcy. To, że grozi jej niebezpieczeństwo, wzmacnia dramaturgię. Tylko, czy pokolenie, o którym mówi się, że urodziło się ze smartfonem przyklejonym do ręki, zrozumie potrzebę zapisywania swoich uczuć i przeżyć na papierowych kartkach w ozdobnej okładce?

W filmie Folmana Anna traktuje dziennik jak przyjaciółkę i personifikuje go. Na ekranie pojawia się druga dziewczynka, która ma na imię Kitty. Jest bardo podobna do Anny. Różnią się tylko kolorem włosów i oczu.
Akcja toczy się na dwóch planach. Pierwszy to rzeczywistość uwięzionych w kryjówce Żydów, drugi – to bliżej nieokreślony czas; mogą to być i lata 2000. We współczesnej historii bohaterką jest Kitty, która szuka Anny na ulicach Amsterdamu. Pewnego dnia Kitty poznaje chłopca zaangażowanego w pomoc uchodźcom. I oto nieoczekiwanie film o Annie Frank staje się filmem o problemie uchodźczym. W wypadku tego reżysera ta wolta nie dziwi. Folman jako dwudziestolatek w 1982 r. brał udział w wojnie w Libanie. Jego oddział otaczał obóz uchodźców podczas masakry w Sabrze i Szatili. Na kanwie tych dramatycznych wydarzeń nakręcił po latach nagrodzonego Złotym Globem Walca z Baszkirem.

Animację Gdzie jest Anne Frank zadedykował swoim rodzicom. Transport Żydów, w którym przywieziono jego rodziców do obozu koncentracyjnego Bergen-Belsen przyjechał w tym samym dniu, w którym przywieziono tu Annę Frank i jej siostrę. Jego rodzicie ocaleli, siostry Frank nie. Anna miała w chwili śmierci zaledwie 15 lat.
W Polsce film trafił na swój czas. Wszak wśród uchodźców z Ukrainy dominują rówieśnicy Anny Frank. I bardzo możliwe, że właśnie ten aspekt filmu Folmana spotka się z żywym oddźwiękiem wśród nastoletnich widzów. A jeżeli ktoś przy okazji zainteresuje się bliżej postacią Anny Frank – to bardzo dobrze!

Kadry z filmu – materiał prasowy dystrybutora/Gutek Film