Leszek Możdżer Kompozyty

Leszek Możdżer Kompozyty – tak zapowiadany był dwukrotnie powtórzony koncert Leszka Możdżera z orkiestrą instrumentów dawnych Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) pod dyrekcją Marcina Sompolińskiego w Basenie Artystycznym Warszawskiej Opery Kameralnej (3, 4, 5 września 2021).

Możdżer skomponował Kompozyty na zamówienie Warszawskiej Opery Kameralnej dla uświetnienia 60-lecia tej sceny. Ze swoistym poczuciem humoru określił ten utwór jako «swobodny strumień świadomości bez formy». Proces twórczy, według jego relacji przekazanej publiczności ze sceny, przebiegał następująco: najpierw zagrał (oczywiście, improwizując) partię fortepianu, a potem dopisał do niej partie dla orkiestry. A że improwizacja z natury rzeczy za każdym razem jest inna, przed arcytrudnym zadaniem stanął dyrygent. Zdaniem Możdżera, Marcin Sompoliński nie tylko zapanował nad sytuacją, ale wyeksponował fragmenty grane przez orkiestrę w sposób, jakiego on (Możdżer) się nie spodziewał. Przed wykonaniem, które słyszałam zaprosił do «wspólnej przygody».

Prawykonanie Kompozytów Leszka Możdżera zainaugurowało sezon 2021/2022 w Warszawskiej Operze Kameralnej. Fot. Jarosław Budzyński

Przyjemnie było ją przeżyć. W zależności od długości improwizacji, utwór trwa około kwadransa. Brzmi „możdżerowsko”.
Program dopełniły utwory, które Możdżer skomponował dla holenderskiej orkiestry barokowej Holland Baroque. Jak pamiętamy, nagrał z nią kilka świetnie przyjętych albumów. Zabrzmiała też Ballada dla Larsa, dedykowana Larsowi Danielssonowi, szwedzkiemu basiście jazzowemu, z którym Możdżer najchętniej współpracuje.

Możdżer często zwracał się do publiczności. Fot. Jarosław Budzyński

Rarytasem był utwór Danielssona o bardzo rzadkim metrum na siedem ósmych. «Trzeba się naliczyć, żeby wyjść na swoje» uświadomił słuchaczom Możdżer. Jak ma w zwyczaju, zwracał się do publiczności między kolejnymi utworami i bawiąc, uczył. Wyjaśnił m.in. na czym polega wyższość stroju 432 nad 440 (chodzi o wysokość dźwięku  a´, do którego stroi się wszystkie instrumenty w orkiestrze); co to jest dominanta i tonika i jak pierwsza dąży do rozwiązania na drugą dzięki dźwiękowi prowadzącemu. Demonstrował to, co mówił na klawiaturze, zaciekawiając profanów. I mnie się to bardzo podoba u Możdżera.

Leszek Możdżer, Marcin Sompoliński i orkiestra MACV w Basenie Artystycznym, 3 września 2021. Fot. Jarosław Budzyński

Publiczność żywo reagowała i na muzykę, i na część słowną. Podczas ostatniego wieczoru na widowni siedziała rodzicielka artysty, którą syn powitał w trakcie koncertu. Nie omieszkał też poinformować słuchaczy, że jego mama przybyła z przyjaciółką, która właśnie tego dnia obchodziła urodziny. Na tę wiadomość rozległy się rzęsiste brawa.
Po ostatnim utworze publiczność zgotowała owację na stojąco. Na bis muzycy zagrali Don’t Give Up, wylansowane przez Petera Gabriela i Kate Bush.
Koncerty w Basenie Artystycznym poprzedziły nagranie pierwszej wspólnej płyty Leszka Możdżera i Musicae Antiquae Collegium Varsoviense. Możdżer i  MACV mają zresztą za sobą już niejeden wspólny występ.

Możdżer w Basenie – otwarcie Basenu Artystycznego po remoncie

Raport Kasandry – Możdżer i Pieśń Kozła w Basenie Artystycznym

Jazz z MACV – Krzysztof Herdzin

Jazz z MACV – Marcin Masecki