Portret Doriana Graya w ROMIE

Portret Doriana Graya w ROMIE

Portret Doriana Graya Nova Scena Teatru Muzycznego ROMA
Choreografia i libretto na podstawie powieści Oscara Wilde’a – Piotr Jeznach
Muzyka i nagrania – Evan Wise
Premiera 7 marca 2026

Tańczą: Szymon Pacholec/Krzysztof Jaros – Dorian Gray, Michał Adam Góral/Andrei Kamarou – Dorian Gray (portret), Dariusz Bujnowski-Konarski/Krzysztof Jaros – Basil Hallward, Piotr Abramowicz/Andrei Kamarou – Lord Henry Wotton, Aleksandra Borkowska/Sara Kaźmierska-Urban – Sybil Vane, Bartłomiej Kamiński – swing

Libretto Piotra Jeznacha jest wierne oryginałowi. Przypomnę; bohater wymieniony w tytule, mimo upływu czasu, zachowuje młody wygląd i urodę, a zamiast niego starzeje się jego portret. Obserwując zmieniający się konterfekt, Dorian widzi swoją prawdziwą twarz, ukrywaną przed otoczeniem. Piotr Jeznach, choreograf i autor libretta, dostrzegł w powieści Wilde’a analogię do naszych czasów, czytaj; epoki mediów społecznościowych, w których pokazuje się innym tylko najlepszą wersję siebie. W programie do przedstawienia Jeznach napisał expressis verbis, że jego spektakl tak samo jak powieść Wilde’a – opowiada o „pięknie, które staje się maską, o obsesji młodości i o wyborach, które nie pozostają bez konsekwencji…” To przecież wypisz wymaluj, nasza rzeczywistość. Pomysł na spektakl zatem w punkt, a i realizacja bardzo dobra.

Portret Doriana Graya na Novej Scenie Teatru Muzycznego ROMA. Fot. Karol Mańk

Portret Doriana Graya na Novej Scenie Teatru Muzycznego ROMA. Fot. Karol Mańk
Portret Doriana Graya na Novej Scenie Teatru Muzycznego ROMA. Choreografia Piotr Jeznach. Fot. Karol Mańk

Libretto i choreografia – Piotr Jeznach.
Fot. Karol Mańk

Na zwarty, dynamiczny spektakl, trwający nieco ponad godzinę, składa się 12 scen poprzedzonych prologiem i zakończonych epilogiem. W sumie 14 obrazów, do których muzyka Evana Wise’a pasuje, jak ulał.
Partię Doriana tańczy Szymon Pacholec, znany szerszej publiczności z telewizyjnego programu You Can Dance; odnoszący wcześniej inne znaczące sukcesy w zakresie tańca współczesnego, neoklasycznego i jazzu. Ale nie tylko on, cały zespół tancerzy występujących w tym przedstawieniu skupia na sobie uwagę wyrazistą ekspresją i perfekcją taneczną. Pięknym dopełnieniem są stylowe kostiumy, zaprojektowane przez Monikę Moskwę. Chcąc się dowiedzieć więcej o tej kostiumografce, trafiłam na jej wypowiedź, zaczynającą się od słów: „Tworzę kostiumy, które lubię, które podobają mi się. Kocham je wszystkie, to moje dzieci”. To się czuje i patrzy na tancerzy w jej kostiumach z dużą przyjemnością.

Portret Doriana Graya w ROMIE. Wykonawcy głównych ról: Michał Adam Góral i Szymon Pacholec. Fot. Karol Mańk

 

Tańczonego Portretu Doriana Graya chyba jeszcze dotąd nie wystawiono, a na pewno nie w Polsce. Lata temu, w nieistniejącym już warszawskim Teatrze Małym, Adam Hanuszkiewicz wystawił go z młodziutką Krystyną Jandą w roli Doriana. Nie widziałam tamtego przedstawienia; czytałam tylko, że ta decyzja obsadowa dodała mu potrzebnej wieloznaczności.
Tańczony w Romie Portret Doriana Graya jest dowodem na to, że tańcem można pokazać prawie wszystko, a zwłaszcza szeroki wachlarz emocji. Ruch i napięcie ciała mówią tu więcej niż mogłyby wyrazić słowa, jednocześnie pozostawiając widzowi przestrzeń do własnej interpretacji.

Segregator Aliny Ert-Eberdt

realizacja: estinet.pl