Sto lat Bauhausu

Sto lat Bauhasu, czyli rok Bauhausu zainauguruje festiwal w berlińskiej Akademii Sztuk (16 – 24 stycznia 2019 r.). W programie filmy, instalacje, koncerty, teatr, taniec, warsztaty i wykłady ukazujące znaczenie Bauhausu (www.bauhausfestival.de/en/).

Bauhaus – uczelnię łączącą sztukę artystyczną z rzemiosłem – utworzył w 1919 r. w Weimarze znany niemiecki architekt Walter Gropius, który został jej pierwszym dyrektorem. W 1925 r. uczelnia przeniosła się do Dessau, a w 1932 do Berlina, gdzie po dojściu do władzy Hitlera została rozwiązana. Jej ostatnim dyrektorem był nie mniej znany od Gropiusa Ludwig Mies van der Rohe.
Termin Bauhaus bywa też potocznie używany jako nazwa kierunku architektonicznego w ramach niemieckiego modernizmu.

Twórcy spod znaku Bauhausu tworzyli architekturę funkcjonalną, integralnie związaną z innymi dziedzinami. Funkcjonalność opierali nie tylko wymiarach ciała człowieka, ale także na jego potrzebach emocjonalnych, które uznawali za równie ważne jak wymagania praktyczne. Nic nie straciła na aktualności zasada mówiąca, że zorganizowana przestrzeń wpływa na sposób myślenia i działania, a architektura reguluje relacje między krajobrazem, techniką a człowiekiem.

Zatem w projektowaniu należy uwzględniać i biologię, i socjologię, i psychologię, i ergonomię.

Idee Bauhausu doceniło UNESCO, które w 1996 r. wpisało na Listę światowego dziedzictwa pierwszą siedzibę uczelni i Dom na Rogu w Weimarze oraz kompleks budynków drugiej siedziby i Domy Mistrzów w Dessau. Obiekty w Dessau zaprojektował Walter Gropius.

Zasadami Bauhausu kierował się twórca Apple, Steve Jobs, tworząc m.in.  desing iPhone’ a.

Na zdjęciu dom bliźniaczy w Stuttgarcie zaprojektowany przez Le Corbusiera i Pierre’a Jeannereta na wystawę zorganizowaną w 1927 r. przez Deutscher Werkbund, na czele której stał Ludwig Mies van der Rohe. Składała się ona z wolnostojących domów jedno- i wielorodzinnych, zaprojektowanych przez wielu architektów. Mies van der Rohe i Gropius też wzięli udział w tej wystawie. Na osiedlu Weißenhof w północnej części Stuttgartu w ciągu kilku miesięcy wyrosło kilkanaście budynków, w których po zakończeniu ekspozycji  zamieszkali stuttgartczycy. Po II wojnie światowej większość domów rozebrano (nawet te, które nieznacznie ucierpiały podczas nalotów) i na opróżnionych działkach zbudowano nowe.
W 1958 r. nieliczne ocalałe z wystawy domy zyskały status zabytku. W latach 80. dokonano ich renowacji i przywrócono im, zbliżony do pierwotnego, wygląd. W domu bliźniaczym Corbusiera i Jeannereta  zrekonstruowano również część wnętrza, którą można zwiedzać (Weißenhofmuseum im Haus Le Corbusier, Stuttgart, Rathenaustraße 1-3).

Ciekawostka geograficzno-historyczna
Walter Gropius często przyjeżdżał do wsi Jankowo (wówczas Janikow) pod Drawskiem Pomorskim (ówczesny Dramburg), gdzie odwiedzał swoją rodzinę. W Jankowie do dziś stoi zaprojektowany przez niego spichlerz, a w Drawsku zachowała się willa według jego projektu.

Warto wiedzieć
Niemiecka Centrala Turystyczna (germany.travel) utworzyła podstronę poświęconą wydarzeniom jubileuszowym, które będą odbywać się głównie w Weimarze, Dessau i Berlinie, ale też i w innych miastach związanych z Bauhausem.

Fot. Stuttgart-Marketing