Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa – Zalewski, Karłowicz Bruckner
Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, 7 marca 2026
Konstanty Andrzej Kulka – skrzypce
Wojciech Rodek – dyrygent
Program
Ignacy Zalewski III symfonia Podziemne ptaki
Mieczysław Karłowicz Koncert skrzypcowy A-dur op. 8
Anton Bruckner IV symfonia Es-dur Romantyczna
To był mój pierwszy koncert Sinfonii Iuventus w tym sezonie. W ostatnich latach nie wysłuchałam ich wielu, ale niegdyś, konkretnie przez kilka sezonów w drugiej dekadzie lat 2000., byłam na większości koncertów tej orkiestry.
Z zadowoleniem stwierdzam, że choć jej skład jest już inny (w Iuventusie grają muzycy, którzy nie ukończyli 30 lat) i zmieniają się dyrektorzy, poziom artystyczny jest niezmiennie bardzo wysoki. Nieustępujący niejednej zawodowej orkiestrze. A żarliwością grania, niejedną przewyższający.
Przyjemnością samą w sobie bywania na koncertach Sinfonii Iuventus są niebanalne programy oraz wybitni soliści i dyrygenci. Ma to bowiem służyć z jednej strony poznawaniu repertuaru symfonicznego przez młodych, utalentowanych muzyków, ale stawiających dopiero pierwsze kroki na estradzie, a z drugiej – doskonaleniu ich umiejętności w kontakcie z najlepszymi i muzykami.

W symfonii Podziemne ptaki Ignacego Zalewskiego został z Iuventusu wyłoniony skład kameralny, bo na taki ta kompozycja jest napisana. Możliwości kameralnego grania w tej orkiestrze też się pojawiają. Co więcej, w tym wypadku było to prawykonanie, co także jest dla początkujących muzyków orkiestrowych cennym doświadczeniem.
Magnesem przyciągającym szeroką publiczność był Konstanty Andrzej Kulka – solista w przeboju sal koncertowych. Dla orkiestry było to więc towarzyszenie wirtuozowi skrzypiec, a dla słuchaczy muzyczna uczta! Pewna część publiczności przyszła głównie dla mistrza Kulki i dla usłyszenia prawykonania symfonii Zalewskiego, bo po przerwie widownia nieco się wyludniła. Śmiem twierdzić, że to grono sporo straciło. Przygotowana pod kierunkiem Wojciecha Rodka (nowego dyrektora Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus) monumentalna, ponadgodzinna Romantyczna Brucknera, była wspaniałą kreacją. Poza tym nieczęstą okazją do usłyszenia tej symfonii na żywo. Duże pole do popisu mają w niej „dęciaki” i kotlista, w tym wykonaniu była to kotlistka. Wybór utworów dających możliwości zaprezentowania się różnym sekcjom orkiestrowym to podwójny walor Iuventusu. Przede wszystkim dla jej muzyków, ale również dla melomanów poszukujących wysmakowanych programów koncertowych.