Szekspir pod Gwiazdami

William Szekspir Sen nocy letniej
Ogrody Zamku Królewskiego w Warszawie (11 lipca – 19 sierpnia 2026)
Przedstawienie w ramach projektu Szekspir pod Gwiazdami
Dramaturgia – Maria Wojtyszko
Reżyseria – Jakub Krofta

Obsada: Anita Sokołowska/Anna Dereszowska – Tytania, Grzegorz Małecki – Oberon, Bartosz Bielenia/Daniel Malchar – Puk/Filostrat, Anna Smołowik – Helena, Julia Totoszko – Hermia, Dobromir Dymecki/Daniel Malchar – Lizander, Robert Czerwiński – Demetriusz, Wojciech Kalarus – Spodek, Wojciech Solarz/Sebastian Stankiewicz – Ryjek, Waldemar Barwiński – Pigwa, Adam Cywka/Robert T. Majewski – Duda, Robert Jarociński – Tezeusz, Marcin „Sosna” Sosiński – Egeusz/Elf, Anna Lobedan – Hipolita/Elf oraz Alicja Armata, Rafał Łysak, Adrian Załęgowski – Elfy

Szekspir pod Gwiazdami – to cykliczny projekt, który miał już odsłonę w stolicy Czech, przed hradczańskim zamkiem.
Na pierwszą produkcję w Warszawie wybrano Sen nocy letniej. Przedstawienie grane jest na tle fasady Zamku Królewskiego od strony Wisły. Scena znajduje się przed Arkadami Kubickiego, a widownię pod gołym niebem z pozostałych trzech stron otaczają wspaniałe ogrody zamkowe.
Spektakle, z wyjątkiem poniedziałków, są codziennie. Aż do 19 sierpnia.

Sen nocy letniej w Ogrodach Zamku Królewskiego w Warszawie. Na pierwszym planie Grzegorz Małecki – Oberon, Anita Sokołowska – Tytania. Fot. Maks Małota/materiał projektu Szekspir pod Gwiazdami

Widziałam następny spektakl po premierze przy całkiem dobrej pogodzie; podkreślam to, bo przedstawienie premierowe 11 lipca zakłócił deszcz. Przy huśtawce pogodowej w naszym klimacie, która w tym roku jest wyjątkowo rozhuśtana, trzeba się z tym liczyć, ale nie zrażać. Chcę na wstępie pochwalić organizatorów za uwzględnienie kaprysów aury. Na każdym krześle leżą karimaty pokrywające i siedzisko, i oparcie. Siedzi się zatem na miękkim i jest się odizolowanym od ewentualnego chłodu ciągnącego od Wisły. Poza tym widzowie dostają peleryny przeciwdeszczowe i pledy, jeżeli jest taka potrzeba. Na „moim” spektaklu była.
Przed rozpoczęciem przedstawienia aktorzy biorący w nim udział, dla niepoznaki w żółtych, pracowniczych kamizelkach, (12 lipca byli to Wojciech Solarz i Adam Cywka) z dużym wdziękiem i poczuciem humoru przeszkoli publiczność w zakresie używania otrzymanych akcesoriów, przede wszystkim tych od deszczu.

Sen nocy letniej. Na pierwszym planie Bartosz Bielenia – Puk.
Fot. Maks Małota/materiał projektu Szekspir pod Gwiazdami

Sen nocy letniej. Anna Smołowik – Helena.
Fot. Maks Małota/materiał projektu Szekspir pod Gwiazdami

Sen nocy letniej, bardziej niż inne sztuki Szekspira, nadaje się do wystawienia w plenerze. I ze względu na miejsca akcji, która w znacznej części toczy się w różnych zakątkach gaju, i ze względu na postacie elfów, pasujących jak ulał do naturalnej scenerii, szczególnie w scenach rozgrywających się nocą. Spektakle zaczynają się o 19.30 i trwają z przerwą ok.150 minut. A zatem druga część grana jest już po zapadnięciu zmroku, na tle przepięknie iluminowanego zamku. W alejkach ogrodowych też pojawia się nastrojowe oświetlenie.

Atutem inscenizacji są odlotowe, bajecznie kolorowe kostiumy. Jak na baśń, którą w gruncie rzeczy jest Sen nocy letniej, przystało. Matylda Kotlińska, która je zaprojektowała, wykazała się polotem szczególnie w nakryciach głowy. Zachwycające haute couture! Odniosłam wrażenie, że aktorzy świetnie się czują z tym lookiem. Przekłada się on też na ich grę. Cała obsada, zachowując pełny profesjonalizm, przy okazji dobrze się bawi. I ta wesoła atmosfera udziela się publiczności.

Może to być bardzo przyjemne zakończenie jednego z wakacyjnych dni i dla mieszkańców Warszawy, i dla odwiedzających naszą stolicę. Polecam.